Depresja
To bardzo często występująca choroba, która równie często nie jest leczona. Blisko połowa przypadków depresji pozostaje nierozpoznana. Osoby męczą się latami ze swoją przypadłością. Zwykle kojarzy się depresję ze smutkiem, ale typowymi objawami depresji są zwykle również:
utrata zainteresowań,
obniżony napęd (brak energii),
trudności w skupieniu uwagi,
obniżenie samooceny, odczuwanie winy, czucie się bezwartościowym,
pesymistyczne postrzeganie przyszłych wydarzeń,
myśli, bądź zachowania suicydalne, lub zachowania autoagresywne,
problemy ze snem i zmniejszenie apetytu.
Zdarzają się również objawy mniej typowe, jak zwiększenie apetytu, lub zwiększone zapotrzebowanie na sen, bóle głowy, problemy z trawieniem, bóle mięśni, stawów, obniżenie napędu seksualnego, niepokój i nerwowość.
Depresja Mężczyzny: Zachowanie
narkotyki, alkohol, nie jedzą, chudną, nie mogą spać, są drażliwi, napady złości, tracą kontrolę nad emocjami, podejmują ryzyko, zachowują się agresywnie, tracą zainteresowanie pracą, hobby, popełniają samobójstwo (4 razy częściej niż kobiety giną w zamachu samobójczym). Częściej chorują samotni.
Depresja Kobiety: Emocje
czują się winne, czują smutek, tracą nadzieję, śpią więcej, jedzą więcej, tyją, podejmują próby samobójcze. Cierpią na depresję 2 razy częściej niż mężczyźni.Częściej chorują mężatki.
Dla bliskich
Jak pomóc komuś, kto ma depresję
Jak w każdej sytuacji potrzebna jest otwarta rozmowa. Konieczna jest realna ocena, czy osobie nie grozi samobójstwo. Najlepiej zapytać o to wprost: „czy masz myśli samobójcze”, „czy chcesz się zabić”. Nie trzeba się bać, że damy komuś pomysł, ponieważ większość osób w którymś momencie swojego życia miewa takie myśli. Nie jest to nic odkrywczego. Otwartym pytaniem okazujemy swoją troskę i wsparcie. Najlepiej skłonić osobę do leczenia. Depresja nie zawsze przemija sama, nieleczona ma tendencje do nawracania.
Dla bliskich
Czego nie wolno robić
Sugerować, że osoba powinna zacząć myśleć pozytywnie. Obwiniać ją o depresję, mówić, że inni mają gorzej, a lepiej funkcjonują od niej, że ma za dobrze. To tylko pogorszy jej samopoczucie, dodatkowo obniży nastrój. Nie wolno sugerować, że jest sama sobie winna, że mogłaby „wziąć się w garść”, że sama sobie tworzy problemy. Osoby cierpiące na depresję i tak czują się winne, takie sugestie pogarszają ich ciężką sytuację. Depresja jest chorobą, a nie chwilowym kaprysem, czy fanaberią. To, że jest to choroba psychiczna, nie czyni jej mniej realną, czy mniej przykrą od dolegliwości fizycznych.
